۰
جمعه ۳۰ آبان ۱۳۹۹ ساعت ۱۴:۴۹
محسن اسلام‌زاده:

ویترین سینمای ایران، سینماحقیقت است

محسن اسلام‌زاده یکی از مستندسازان متعهد سینمای ایران که آثاری چون «تنها میان طالبان» و «زندگی میان پرچم‌های جنگی» را در کارنامه فیلمسازی خود ثبت کرده، معتقد است که ویترین سینمای ایران، سینماحقیقت است.
ویترین سینمای ایران، سینماحقیقت است
وی در گفتگو با ستاد خبری جشنواره گفت: ویترین سینمای ایران، سینماحقیقت است؛ در شرایط کنونی دو مساله وجود دارد؛ یکی اینکه امکان تعطیلی جشنواره که وجود ندارد و نکته دیگر این که با توجه به بیماری کرونا و همه‌گیری آن، نمی‌توان تجمعاتی را در نظر گرفت که سلامتی افراد را به خطر بیندازد. طی یک‌سال گذشته حجم بالایی اثر مستند تولید شده است و بسیاری روی این موضوع حساب کرده‌اند که فیلمشان در جشنواره حاضر شود؛ اگر بنا بود امسال جشنواره تعطیل شود، این تعداد فیلم برای سال آینده باقی می‌ماند که به لحاظ حجم بالا و پرداختن به آنها کار سختی بود. به نظرم برگزاری آنلاین سینماحقیقت کار درستی است. همانطور که بسیاری از کارهایمان به دورکاری تبدیل شده، برگزاری آنلاین جشنواره نیز کار درستی است. امیدوارم نمایش‌های خوبی را شاهد باشیم، از فیلم‌ها مراقبت شود و اکران فیلم‌ها به‌ اصطلاح نسوزد؛ یعنی به همان شکل محدود با مخاطبان خاص و حرفه‌ای که هر سال حضور داشتند.
کارگردان مستند «زندگی میان پرچم‌های جنگی» ضمن اشاره به فرمایشات مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه «کاش افرادی بتوانند مانند شهید آوینی جهاد مقابله با کرونا را روایت کنند»، تاکید کرد: سینمای آوینی یک سینمای دغدغه‌مند است؛ شاید برخی به دلیل نحوه شهادت شهید آوینی سینمای ایشان را صرفاً سینمای دفاع مقدس بدانند، اما من به‌هیچ‌وجه چنین نگاهی ندارم. با مرور آثار شهید آوینی با وجود آن که بسیاری از آثارشان در زمان دفاع مقدس و بعد از آن با حال و هوای دفاع مقدس تولید شده است، به این نتیجه می‌رسیم که شاید مهم‌ترین مساله کشور در زمان او موضوع جنگ بوده است، به‌طوری‌که ما در کنار این آثار، فیلم‌هایی مثل «خان‌گزیده‌ها»، «هفت قصه از بلوچستان» و مستندهایی که قبل از جنگ می‌سازند را می‌بینیم؛ حتی بعدها نیم‌نگاهی به مهاجرت از ایران داشته و بعدتر در ماجرای جنگ بوسنی دستی بر آتش دارند؛ در مجموع مقصودم این است که معضلات روز کشور و جهان اسلام دغدغه شهید آوینی بود که درباره‌ی آنها کار کرد. در حال حاضر مساله اول کشور و دنیا، کروناست. مساله امروز، کسانی هستند که در خط مقدم کار می‌کنند. من به راحتی برای کسانی که جزو کادر درمان بودند و از بین ما رفته‌اند، واژه شهید را به کار می‌برم زیرا در حال ایثارگری هستند. کدام‌یک از ما حاضریم در برابر حتی مبالغ آنچنانی این کار را بکنیم؟ درشرایطی که این عزیزان پول زیادی هم دریافت نمی‌کنند.
اسلام‌زاده در پایان گفت: سینمای مستند به سینمای حقیقت معروف است و فیلمسازان مستند به جست‌وجوگران حقیقت. در بین پیشکسوتان و اساتید این عرصه از فیلمسازی یا بازنشستگان و کسانی که کمتر در این زمینه فعال هستند، می‌بینم که وضعیت مالی آنچنانی ندارند؛ بنابراین شاید وجه تمایز آنها با سینمای تجاری و داستانی در گام اول، همین است. در این شرایط نتیجه چیست؟ نتیجه این است که معمولا افراد دغدغه‌مند وارد عرصه فیلمسازی مستند می‌شوند و آنهایی که تاثیرگذارند، قطعا افرادی هستند که نسبت به مسائلی که برای آنها اهمیت دارد، دغدغه‌مند هستند. مستند در دنیا جایگاه ویژه‌ای دارد و در 10 سال اخیر هم در ایران به جایی رسیده است که می‌تواند حکم تعیین کند. مستندساز با دوربین خود وارد منطقه‌ای می‌شود و درباره معضلی فیلمی تهیه می‌کند که بعدها با به‌رخ‌کشیدن آن خیلی‌ها را به فکر وامی‌دارد. کسانی هستند که وارد اتاق‌های فکر می‌شوند، تصمیماتی گرفته می‌شود و مسوولان تحت‌تاثیر قرار می‌گیرند و به دنبال راه چاره هستند؛ به همین دلیل از آنجا که در این سال‌ها این اتفاقات افتاده‌است، مستندسازان با ‌انگیزه بیشتری کار می‌کنند و می‌دانند که کارها می‌توانند تاثیرگذار باشند و تبدیل به سند شوند.
 
کد مطلب: 7633
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما *