۰
پنجشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۲۲:۳۸
در چهارمین نشست تبادل تجربه دانشکده سینما تئاتر مطرح شد:

به دنبال مخاطب عام در سینمای مستند هستیم

سام کلانتری کارگردان مستند «جایی برای فرشته‌ها نیست» بیان کرد که برای موفقیت سینمای مستند نیاز به مخاطب عام داریم.
به دنبال مخاطب عام در سینمای مستند هستیم
به گزارش ستاد خبری سیزدهمین جشنواره بین المللی «سینماحقیقت»، در روز چهارم سیزدهمین جشنواره‌ سینماحقیقت نشست «مستندسازی در سفر» با حضور حامد شکیبانیا و سام کلانتری در دانشکده‌ سینما و تئاتر دانشگاه هنر برگزار شد و مدیریت جلسه را مسعود سفلایی، مستندساز و مدیرگروه سینمای دانشگاه هنر برعهده داشت.

در ابتدای این نشست، حامد شکیبانیا، تهیه‌کننده‌ مستند «جایی برای فرشته‌ها نیست» در خصوص اهمیت چرخه‌ اقتصادی فیلم مستند گفت: با توجه به موفقیت‌های سام کلانتری در مستند قبلی‌اش «مانکن‌های قلعه حسن‌خان» در جشنواره‌های مختلف، ما در تجربه‌ این فیلم سعی کردیم ببینیم می‌شود فارغ از جشنواره‌ها که برای فیلم مستند به شدت مهم است، فیلمی بسازیم که مخاطب پول بدهد و بیاید فیلم را ببیند؟ و اینکه آیا می‌توانیم در سینمای مستند تلاش کنیم فیلمی نزدیک به فضای اکران در سینما داشته باشیم؟

وی اضافه کرد: منظور «گیشه» نیست چرا که اساساً سینمای مستند نمی‌تواند برای گیشه باشد. در حال حاضر هم ما فکر می‌کنیم نمی‌توان روی تک‌فروشی حساب باز کرد. مستند باید بتواند پول خود را قبل از ساخت از منابعی مانند تلویزیون‌ها پیدا کند و آن اکران‌ها اضافه‌ای بر چرخه‌ اقتصادی فیلم‌شان باشد.

شکیبانیا با اشاره به این‌که نتیجه‌‌ کار فیلمی ورزشی‌ست که به لایه‌های اجتماعی و انسانی نیز می‌پردازد، از سام کلانتری، کارگردان مستند «جایی برای فرشته‌ها نیست» خواست که در این باره صحبت کند.

سام کلانتری در ادامه‌ سخنان شکیبانیا گفت: تکلیف ما از ابتدا مشخص بود می خواستیم بتوانیم مستندی داشته باشیم که گرامر روایی‌اش بتواند مخاطب عام را با مستند آشتی دهد.

حامد شکیبانیا در رابطه با مجوز گرفتن برای ساخت فیلم در کشورهای مختلف گفت: ما در حال حاضر از ناجی‌هنر می‌توانیم مجوز بگیریم اما فیلم‌سازان ایرانی در کشورهای دیگر به جز استثنائاتی نتوانسته‌اند مجوز فیلم‌برداری بگیرند. مثل آقای حیدری فاروقی که برای فیلم‌برداری در چین از طریقCCTV  با هزینه‌ حدود 50میلیون تومان توانست مجوز فیلم‌برداری بگیرد. در آمریکا هم طبق تجربه‌ شخصی‌ام با وجود این‌که فیلم‌سازی آزاد است اما هر موقع نیاز باشد بدون هیچ‌دلیلی تو را می‌گیرند. در انگلیس فیلم‌برداری از تمامی اماکن عمومی تا زمانی که باعث سدمعبر نشود آزاد است. در فرانسه اگر دوربین کمی بزرگ‌تر از دوربین‌های معمولی توریست‌ها باشد با تو برخورد می‌کنند.

سام کلانتری در خصوص تجربه‌های فیلم‌سازی‌اش در سفر گفت: به نظر من مهم‌ترین موضوع در خصوص فیلم‌سازی در سفر، انتخاب لنز است که شما را در لوکیشن دچار محدودیت نکند. ما در فیلم «جایی برای فرشته‌ها نیست» 10 روز فیلم‌برداری در کُره‌ جنوبی داشتیم و بعضی درباره‌ فیلم سوال می‌پرسند که چرا ما نمی‌توانیم شهری را که این بچه‌ها در آن هستند را درست ببینیم؟ در پاسخ باید بگویم به نظر من دلیلی برای این‌کار نبود و ما برای کار دیگری رفته بودیم.

کلانتری ادامه داد: همیشه نگرانی من این است که شما وقتی به دل جاده می‌زنید و با فضایتان نامأنوس هستید، اندازه‌ نما و لنزها چه باید باشد که جو زده‌ محیط اطراف‌تان نشوید و بتوانید مسئله‌ای که در ذهنتان وجود دارد را روایت کنید.
کلانتری در خصوص ایده‌ فیلم «جایی برای فرشته‌ها نیست» گفت: سرمربی تیم هاکی دختران و شوهر او از دوستان من هستند و وقتی برای اولین بار بچه‌های این تیم را دیدم با خودم گفتم چه‌قدر پتانسیل ویژه‌ای دارند و بامزه‌اند و به عنوان بازیکنان تیم ملی ورزشی که مهجور است دنیای خاصی دارند.  احساس کردم که اگر بتوان یک پازلی برقرار کرد و این آدم‌ها را به هم مرتبط کرد، اتفاق جالبی از آن بیرون می‌آید.

کلانتری در خصوص اهمیت قصه در مستند گفت: هر آن‌چیزی که بشود با آن قصه گفت خوب است. ما قطعا در تمام فیلم‌هایی که می‌سازیم قصه داریم چه قصه‌ نانوشته باشد چه نوشته شده؛ اگر فیلمی بخواهد موفق شود، حتی اگر مستند باشد باید قصه داشته باشد. حتی باید آن مستند قصه‌ سه‌پرده‌ای داشته باشد. به همین دلیل برای خودم اگر چیزی بتواند «یکی بود، یکی نبود» درستی داشته باشد، می‌توان درباره‌ آن فیلم ساخت.
 
کد مطلب: 7255
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما *